توضیحات
در فعالیت های بالینی روزمره، ما اغلب با یک چالش مواجهیم: «نیاز به حجم بالای PRP برای پوشش نواحی وسیع (مثل کل اسکالپ یا درمان همزمان صورت و گردن) بدون اینکه غلظت پلاکتی افت کند.»
کیتهای معمول تکمرحلهای، اغلب پلاسمایی با غلظت پایین (PPP) ارائه میدهند و کیتهای کمحجم، پاسخگوی درمانهای ترکیبی نیستند. شرکت نوآوران سلامت ارژنگ با طراحی کیت NPRP (شش لوله)، پاسخی مهندسی شده به این نیاز داده است. این کیت نسخه ارتقا یافته مدل LPRP است که با افزایش ظرفیت خونگیری، دست متخصص را برای پروتکلهای درمانی سنگین باز میگذارد.
چرا NPRP؟ بررسی معماری کیت و مزیت افزایش حجم
این کیت بر پایه سیستم لولهای (Tube-Based) طراحی شده اما تفاوت آن در ظرفیت است. وجود ۳ لوله ۱۲ سیسی حاوی ضد انعقاد (ACD-A) به شما اجازه میدهد تا ۳۶ سیسی خونگیری انجام دهید.
این حجم بالا چه مزیتی دارد؟
در نهایت شما حجم قابل توجهی از “پلاکت متراکم” خواهید داشت که برای این اندیکاسیونها حیاتی است:
-
تریکولوژی: پوشش کامل نواحی ورتکس، تمپورال و فرونتال در یک جلسه.
-
جوانسازی: درمان همزمان صورت، گردن و دکلته.
-
ارتوپدی: تزریق دوطرفه (Bilateral) زانوها در یک نوبت مراجعه.
پروتکل «دابل اسپین» (Double Spin)؛ عبور از سد محدودیتها
کیت NPRP برای تکنیک دقیق دو مرحله سانتریفیوژ طراحی شده است تا به غلظتهای ۳ تا ۶ برابری برسیم:
-
مرحله اول (Soft Spin): جداسازی گلبولهای قرمز از پلاسما. در این مرحله لولههای شیشهای IVV نقش خود را بازی میکنند و پلاکتها بدون آسیب فیزیکی در پلاسما معلق میمانند.
-
انتقال و تغلیظ: انتقال پلاسما و لایه بافیکوت (Buffy Coat) به لولههای ته تخت (Flat Bottom). طراحی ته تخت این لولهها بسیار هوشمندانه است؛ زیرا اجازه میدهد در سانتریفیوژ دوم، پلاکتها دقیقاً در کف لوله رسوب کنند.
-
مرحله دوم (Hard Spin): اعمال نیروی گریز از مرکز بالا برای تهنشینی کامل پلاکتها.
-
فاز استراحت (Resting Time): نکته کلیدی اینجاست. پس از دور دوم، ما ۱۰ تا ۲۰ دقیقه به لولهها استراحت میدهیم. این کار باعث میشود پلاکتهای فشرده (Aggregated) به آرامی از هم باز شوند تا در هنگام تزریق، حداکثر رهایش فاکتور رشد را داشته باشند.
-
فعالسازی با ترومبین اتولوگ: کیت حاوی لولهای برای تهیه ترومبین از سرم خودِ بیمار است. ترکیب این ترومبین با PRP، یک ماتریس فیبرینی قدرتمند میسازد که آزادسازی فاکتورهای رشد را هدفمند میکند.
استاندارد طلایی ایمنی: چرا فقط شیشه (Glass IVV)؟
همکاران محترم، شاید مهمترین بخش این معرفی، بحث «ایمنی زیستی» باشد. بازار پر از لولههای پلاستیکی (PET) آزمایشگاهی است که متاسفانه برای تزریق استفاده میشوند.
موضع علمی نوآوران سلامت ارژنگ در این باره قاطع است: تزریق از لوله پلاستیکی ممنوع است.
-
خطر میکروپلاستیک: لولههای پلاستیکی در دورهای بالای سانتریفیوژ دچار سایش میکروسکوپی شده و ذرات میکروپلاستیک را وارد پلاسما میکنند. تزریق این ذرات به مفصل یا پوست، ریسک واکنشهای گرانولوماتوز و التهابهای استریل را به همراه دارد.
-
لیبل IVV در برابر IVD: لولههای ما دارای گرید IVV (In Vivo Verifiable) هستند؛ یعنی سازگار با بدن انسان و فاقد اندوتوکسین. در حالی که لولههای IVD (In Vitro Diagnostic) صرفاً برای کارهای آزمایشگاهی و تشخیصی بیرون از بدن طراحی شدهاند.
جایگاه بالینی کیت NPRP
این کیت ابزاری ایدهآل برای پزشکانی است که:
۱. به دنبال خلوص بالا هستند (حذف حداکثری گلبول قرمز و نوتروفیلهای التهابزا).
۲. نیاز به حجم موثر دارند (پوشش نواحی وسیع).
۳. ایمنی بیمار خط قرمز آنهاست (استفاده انحصاری از ظروف شیشهای مدیکال گرید).
کیت NPRP استاندارد کیت، تلفیقی از کمیت (حجم بالا) و کیفیت (خلوص و ایمنی) است. با استفاده از این کیت، شما یک فرآیند آزمایشگاهی دقیق را در مطب خود شبیهسازی میکنید تا پلاسمایی غنی، فعال و ایمن را به بیمار خود هدیه دهید.
